Rozkad wielkosci ziaren z dopasowania Pearson7
Zaprezentowana w paragrafie 2.3.8 metoda
wyznaczania rozkadu wielkosci ziaren na podstawie pomiaru dwóch szerokosci
linii dyfrakcyjnej w
i
jej wysokosci
jest tylko tak precyzyjna jak wspomniane pomiary szerokosci. Precyzje
te mozna podniesc poprzez dopasowanie do mierzonej linii dyfrakcyjnej
dowolnej krzywej dzwonowej o dwóch parametrach szerokosci, pod warunkiem,
ze jakosc dopasowania nie budzi zastrzezen. Jednym z wyborów moze
byc krzywa Pearson7 o postaci:
P7(q, a0, a1, a2, a3) = ,
|
(A.1) |
gdzie a0 jest natezeniem w maksimum linii, a1
- poozeniem linii, zas a2 i a3 parametryzuja
szerokosc linii. Kadac a0 = 1 i a1 = 0 i porównujac
wyrazenie (A.1) z
h =
oraz
h =
otrzymujemy równanie na szerokosc krzywej Pearson7
w
i
jej wysokosci:
= h
|
(A.2) |
Interesujace nas rozwiazania wynosza:
FW M(a2, a3) |
= |
2 q = 2 |
(A.3) |
FW M(a2, a3) |
= |
2 q = 2 |
(A.4) |
Wyrazenia te sa funkcja parametrów a2 i a3, bedacych
bezposrednim wynikiem dziaania programów fitujacych (np. PeakFit).
Mozna wstawic je do wzorów (2.73) na rozkad
wielkosci ziaren, otrzymujac prosta praktyczna metode na jego ustalenie:
A |
= |
arcctg 277069 - 105723 ![$\displaystyle \left.\vphantom{ 277069-105723\frac{FW\frac{1}{5}M(a_{2},a_{3})}{FW\frac{4}{5}M(a_{2},a_{3})}}\right]$](img557.png) |
|
B |
= |
0.001555 + 0.00884 . ctg 0.002237 - 2101 . A![$\displaystyle \left.\vphantom{ 0.002237-2101\cdot A}\right]$](img559.png) |
|
C |
= |
-0.6515 - 463695 . A |
|
Subsections
roman pielaszek
2003-01-13