W skali log-log (rys. 2.22d i e) na profilu
rozpraszania niskokatowego widac zwykle kilka lub kilkanascie oscylacji
odpowiadajacych warunkowi
qR 2n
dla kolejnych
n = 1, 2, 3....
Oscylacje sa obecne tylko w przypadku proszku monodyspersyjnego (ziarna
o tym samym rozmiarze). W realnych sytuacjach proszków polidyspersyjnych
(ziarna o róznych rozmiarach) oscylacje usredniaja sie i widac zbocze
o nachyleniu
q-4. W praktyce nie sposób wiec zlokalizowac
zadnego z miejsc, gdzie speniony jest warunek
qR
2n
za wyjatkiem n = 1, gdzie zagina sie prosta
q-4.
Stanowi to podstawe wyznaczania rozmiaru ziaren z profili rozpraszania
niskokatowego dla proszków o niezbyt szerokim rozkadzie wielkosci
ziaren.